Διωρισμένων δε τούτων λέγωμεν ἤδη, διά τίνων, καὶ πότε, καὶ πῶς γίνεται πᾶς συλλογισμός ὕστερον δὲ λεκτέον περὶ ἀποδείξεως. Πρότερον γὰρ περὶ συλλογισμοῦ λεκτέον, ἥ περὶ ἀποδείξεως, διὰ τὸ καθόλου μᾶλλον εἰναὶ τὸν συλλογισμόν. Ἡ μέν γὰρ ἀπόδειξις, συλλογισμός τις; ὁ συλλογισμός δὲ ού πᾶς, ἀπόδειξις.—ARIST., Analyt. Prior., l. i., cap. 4.
Book II — OF REASONING.
Sparks in this chapter